Wereldwijd onderzoeken centrale banken steeds meer de uitgifte van digitale valuta. Van het succesvolle proof-of-concept van de New York Fed tot het experiment met de digitale pond van de Bank of England, overwegen meer dan 130 landen de introductie van centrale bank digitale valuta (CBDC’s). Deze instellingen beweren dat CBDC’s consumenten beschermen en kosten besparen door het elimineren van private bankintermediairs. Maar tegen welke prijs?
De vraag van privacy
Hoewel het verwijderen van bankintermediairs misschien verleidelijk lijkt, roept het de kritieke vraag op wie het grootboek zal beheren. Het antwoord is helaas een alomtegenwoordige en indringende overheid die elke cent die je uitgeeft kan volgen. Het concept is dat een centrale bank, zoals de Bank of England, een ‘digitale pond’ zou uitgeven, wat een directe vordering op de centrale bank zou zijn, vergelijkbaar met contant geld vandaag de dag. Dit betekent een aanzienlijke afwijking van de huidige praktijken waarbij centrale banken geen rekeningen aanbieden aan rechtstreekse depositohouders. In plaats daarvan bestaat er een privaat banksysteem tussen de centrale bank en de rekeningen van bedrijven en individuen.
De illusie van efficiëntie
Voorstanders van CBDC’s beweren dat ze onnodige kosten zullen verminderen. Echter, deze vermeende efficiëntiewinsten zijn zowel misleidend als riskant. Intermediairs opereren in duizenden markten met agenten, aggregators en monitors in bijna elke belangrijke bedrijfstak. Ze bieden vaak waarde door meer te bieden dan het absolute minimum om op te vallen – bijvoorbeeld door middel van nieuwe bankproducten en diensten. Het scala aan diensten dat banken kunnen aanbieden is het resultaat van concurrentiedruk die uiteindelijk de consument ten goede komt. Het beperken van deze krachten kan de markteconomie verstikken.
Bedreiging voor individuele vrijheid
Meer dan het creëren van verkeerde prikkels, kunnen CBDC’s vertrouwelijke informatie en enorme macht geven aan een gezichtsloze overheidsinstantie die die informatie op ontelbare manieren tegen je kan gebruiken. Door het elimineren van de private bankintermediair verwijderen centrale bank digitale valuta een belangrijke buffer die individuen en bedrijven beschermt tegen overheidsinmenging en machtsmisbruik. Het gebruik van contant geld en toonderinstrumenten is niet te traceren door de centrale overheid, maar het gebruik van digitaal geld wel.
Uiteindelijk zou de introductie van CBDC’s kunnen leiden tot een wereld waarin elke transactie wordt gevolgd door de staat, waar persoonlijke leningen en hypotheken worden gericht aan bevoorrechte particuliere partijen, en waar iedereen van de ene op de andere dag zonder bankrekening kan komen te zitten met weinig verhaal.
Terwijl we ons bewegen in de wereld van digitale valuta’s, kunnen toepassingen zoals cryptoview.io waardevolle inzichten bieden. Dit platform stelt gebruikers in staat om hun cryptocurrency-investeringen bij te houden en te analyseren, met een mate van controle en begrip in een steeds complexer wordend financieel landschap.
Hoewel de adoptie van nieuwe technologieën moet worden aangemoedigd, moet dit op de juiste manier gebeuren. In een recent artikel in het Brown Journal of World Affairs betoogden we dat “geld een neutrale meeteenheid zou moeten zijn, zoals inches of kilogrammen.” Het doel van een “scheiding van geld en staat” is om alle valuta’s stabiel te maken in de loop van de tijd, zodat particuliere partijen minder behoefte hebben aan complexe en kostbare mechanismen zoals hypotheken met variabele rente om om te gaan met financiële instabiliteit.
Bitcoin heeft bijvoorbeeld een vooraf bepaalde voorraad van niet meer dan 21 miljoen eenheden, die niet wordt beheerst door een individuele instelling, maar door het consensusmechanisme van het netwerk. Dit biedt een krachtige bescherming tegen waardeverwatering die geen door de overheid gecentreerd systeem zou kunnen evenaren.
Terwijl we nadenken over de toekomst van geld, moeten we ons bewust zijn van de mogelijke gevaren van centrale bank digitale valuta. Hoewel ze enkele voordelen kunnen bieden, brengen ze ook aanzienlijke risico’s met zich mee voor onze privacy en financiële vrijheid.
